W dobie dynamicznego rozwoju rynku usług szkoleniowych, przyczyniającego się do potężnego wzrostu konkurencji w tym obszarze, zauważa się coraz większą staranność dokonywania wyboru szkoleń spośród wielu ofert edukacyjnych. O atrakcyjności i konkurencyjności usługi szkoleniowej w dużym stopniu decyduje sama osoba trenera. Oczekuje się, by trener był ekspertem w dziedzinie omawianej na szkoleniu, dysponującym imponującą wiedzą teoretyczną, potwierdzoną prestiżowymi - najlepiej międzynarodowymi - certyfikatami, a także by był praktykiem, posiadającym duże doświadczenie w wykorzystaniu tej wiedzy. Chciałoby się również, by trener przekazywał swą wiedzę z pasją i konsekwentnie przekonywał do głoszonych przez siebie idei i sprawdzonych rozwiązań. Ponadto zakłada się, że prowadzący szkolenie powinien dysponować nieszablonowymi umiejętnościami trenerskimi, zapewniającymi przyjazną atmosferę i dobrą rozrywkę podczas zajęć. Często nawet świetnie przygotowana zawartość merytoryczna treningu, pozbawiona jednak „showmańskiej” postawy trenera podczas samych zajęć, nie gwarantuje ponadprzeciętnej oceny szkolenia. Warto byłoby się zastanowić, dlaczego tak się dzieje i jakie konsekwencje wynikają z tej sytuacji?

Obecnie gospodarka znalazła się w sytuacji kryzysu, która prowokuje unikanie nierozważnych przedsięwzięć, bardziej szczegółowe analizowanie generowanych kosztów, wprowadzanie oszczędności w planowanych budżetach. Kryzys ekonomiczny, który coraz mocniej ingeruje w funkcjonowanie przedsiębiorstw, wpływa również na ich politykę personalną i plany szkoleniowe. Przeprowadzanie pogłębionej oceny efektywności szkoleń staje się obligatoryjnym elementem projektów szkoleniowych, ponieważ dzięki niej  istnieje możliwość wskazania korzyści biznesowych wynikających z inwestycji edukacyjnych.

Kryzys finansowy, którego globalny zasięg powoduje wiele zmian w gospodarkach lokalnych, to problem dotyczący nie tylko sfery politycznej czy ekonomicznej. Piętrzące się na rynku finansowym problemy silnie oddziaływają na ludzi, których nowym wyzwaniem staje się utrzymanie dotychczasowej pozycji na rynku pracy w sytuacji braku stabilizacji w tym obszarze. Międzynarodowa Organizacja Pracy wstępnie szacuje, że krach, z jakim mamy obecnie do czynienia, spowoduje, że do końca 2009 roku liczba osób pozostających bez zatrudnienia na całym świecie wyniesie 210 milionów. Przybędzie zatem 20 milionów nowych bezrobotnych. Jak w obliczu tych prognoz zachowuje się polski rynek pracy? Jakie skutki dla organizacji niesie za sobą impas gospodarczy? Z jakimi zmaganiami borykają się menedżerowie HR?

W ostatnich latach rynek szkoleniowy jest jedną z najlepiej rozwijających sie gałęzi usług. Fakt ten wynika

z przekonania właścicieli przedsiębiorstw oraz osób zarządzających korporacjami, iż inwestowanie w kapitał

ludzki przekłada się na rozwój i zysk całej organizacji. W związku z ogromnym zapotrzebowaniem na usługi

szkoleniowo – doradcze obserwuje się trend powstawania nowych firm szkoleniowych, które w swoich

działaniach często kierują sie chęcią szybkiego zysku aniżeli chęcią inwestowania w jakość świadczonych usług.

Efektem tego może być brak zadowolenia uczestników szkolenia z udziału w nim, a co gorsze brak namacalnych

efektów treningu, co może prowadzić do poczucia bezsensu podejmowania kolejnych kroków edukacyjnych.

Powstaje zatem pytanie: co zrobić, by wyeliminować ryzyko udziału w nieefektywnym i nie zaspokajającym

rzeczywistych potrzeb szkoleniu?